Vazgeçtim

Bazı yollardan dönmek çok zor oluyormuş biliyor musun? Daha bu satırları yazmaya başlamadan anladım bunu. Kalemim daha satırlara değmeden kırıldı yüreğimde. Sahi ne zormuş böylesine sessiz bir veda konuşması. Sen hiç duymadan, görmeden başlayan bir sevdanın yorgun fısıltılarını kağıda dökmek ne kadar sızlatıyormuş yüreği.
Neyse asıl konuya dönmek gerekiyor sanırım. Yollar demiştim ya. Hani şu sana hiç gelemediğim yollar.. Şimdi ben o yollardan dizlerim kanaya kanaya dönüyorum. Sessiz sedasız, çıtımı bile çıkarmadan. Sen görmeden, gözümde kalan son gözyaşımla ıslatarak sokakları, ardıma bile bakmadan kaçıyorum bu sevdanın sızısından. Yine dizlerim kanayacak bu yoldan dönerken biliyorum. Ve biliyorum arkamı döndüğümde seni yine bulamayacağımı.
Ama hiç bilmiyorsun sen.. Ufacık bir kar tanesiydin. Bir tepeciğin tepesinden bıraktım seni.. Sen giderken kocaman oldun yüreğimde. Hiç bilemedin yüreğimde büyüyüp, derinleştişiğini. Şimdi ben yine seni büyüttüğüm o tepeciğin üstünden atıyorum yüreğimi.. Seni büyüttüğüm gibi büyümeyecek yüreğim. Kaybolup gidecek o yokuşun dibinde.. Dedim ya bu veda mektubumdu sana.. Sen hiç bilmeden büyüyüp giden sevdama olan son konuşmamdı.. Ben bugün senden, yine sen hiç bilmiyorken vazgeçtim..

  • Okunma
  • 14 Eylül 2020
  • Mektup
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1