Visali Ay

Mavilerin arasında beliriverirdi o muhteşem parlaklık. Gökyüzü ayına kavuşurdu, benim gece gönlüm sana. Suretin bir gizdi adeta; ayda saklanan. Herkes bakardı ama bir ben görürdüm seni. Bir bana gülümserdin, bir benim ruhumu aydınlatırdın tebessümünle. Anlardım ki sende beni özlerdin. Mutlu olurdum öyle çocukça. İsterdim ki uzansın ellerim aya. Dokunayım, sarılayım, şu zavallı gönlümü sunayım huzuruna…

  • Okunma
  • 2 Ağustos 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Semiha Karakoç

    @mavi-siir

    13 Ağustos 2020 / 20:57

    Kaleminize yüreğinize sağlık 👏😊

    13 Ağustos 2020 / 21:03

    👏👏👏

    13 Ağustos 2020 / 21:19

    huzurlu mu hüzünlü mü? bilemedim 👏😊

      15 Ağustos 2020 / 20:16

      Evet ikisinin arasında gibi aslında. Ne tam hüzünlü ne tam huzurlu. Aynı anda birden çok duyguyu yansıtabilmek… Teşekkür ederim bu yorum beni çok mutlu etti😊