Yalnızlığım

Üşüyen bu sesimle ben
Ne yapabilirim şimdi böyle
Ulu orta dımdızlak
Hangi kelimenin eteğine sığınsam
Şiir kabul eder mi utancımı?

Üstelik sen de yoksun
Öyle özledim ki yakınlığını
Uzaklara dua döküyor gözlerime
İnen bekleyişin hasret suları
Ağlar gibi dolaşıyorum sokak aralarında
Peyderpey ağarıyor isteksiz sabahlar
Her hüzün gecesinin ardından
Ellerinde bulut yüklü bir günah.

Yıldızlar göğün koynunda bir salkım üzüm
Kaldırımlar, caddelerin yanaklarında
Bir gamzeli yürüyüş bahçesi;
Sesi soğuk, çiçeği soluk tüm apartmanların
Hep aynı yürekte atıyor
Kalbi, ayrı odalarda uyuyanların.

Üşür kederli sesimin soluğu her ayrılıkta
Gidecek hiçbir yerim yok benimse
Kendi cehennemimden başka.

  • Okunma
  • 12 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Ergün Güngör

    @ergungr