Yalnızlık

Duvarlar sessiz , ben sessiz ve yalnız
Kimse duymuyor çığlıklarımı
Kasırgalar kopuyor içimde
Anlayan yok , duyan yok.

Yalnız ve kimsesiz bir çocuk gibi
Kalmışım yüreğimle baş başa
Karşıma geçmiş hesap soruyor bana
Sanki hiç çaresiz kalmamış gibi

Oturdum kaldırıma
Bakıyorum anlamsizca etrafıma
Soruyorum kendi kendime
Herkes mutlu mu ?

Gece yarısı olmuş .
Ama ben hala sokakta
O yanıp sönen ışıkta
Kendimi bulmaya çalışır haldeyim.

Yıldızlar bile ışık saçmıyor bana
Işığımı bulamiyorum , yalnızım
Sanki çıkmazdayım kaybolmuşum .
Her şey anlamsız bulun beni.

  • Okunma
  • 20 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    OzlemAcikgonul

    @ozlemacikgonul