Yar’e

uzanmak
köküne esir ve boynu bükük ağacın altına
ve kapamak gozleri minnet duyarak
düşünmek adem’i
anımsamak
anımsamak ki anlamli kılar
anaerkil ve ataerkil hisleri
sonra kapamak gözleri
bilmek, bilinmiyeni
belki o zaman
o zaman sevdalanır köküne ve dik tutar başını
şuan tamda şuan tutmalısın elimi
ne zaman açılsa gözlerin
o an uzanır bana adem’in elleri.

  • Okunma
  • 27 Mayıs 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Yakup

    @yakup