Yarım Kalmış Öyküm 2

Sabah uyanır uyanmaz egemen lavaboda yüzünü yıkamıştı bile öyle dalgın bir şekilde giyiceği elbisesini ararken arkadaşı martin hala uyuyordu . Egemen üniversite öğrencisiydi. Edebiyat bölümünü okuyordu. Edebiyatı ve sanatı öylesine seviyordu ki hayatının bir parçası gibiydi en sevdiği siyah kazağını giydi ve ardından kot pantolunu giyip uyurken giydiği elbiseleri katlayıp odasına koydu .
Kahvaltı yapmamıştı egemen sabah erken uyandığı zaman kahvaltı yapmazdı belki de ekonomik sıkıntılar çektiği için yapmasını sevmezdi . Merdivenlerden otobüs durağına gitmek için yola koyulmuştu yürürken sessiz ve soğuk caddelerin ne güzel olduğunu düşünüyordu. Caddenin başına gelmişti durak yolun karşısında karşıya geçti ve durakta alımlı ve güzel bir bayanın beklediğini gördü kadını hiç umursamaz gibi otobüsün gelmesini bekledi bu semtte otobüsün gelmesi epey zaman alıyordu.
73 numaralı otobüs gelmişti. Egemen arka cebindeki kartını çıkartıp kartını okuttu kartında 2 lira ve 50 kuruşu kalmıştı bu demektir ki bir gidiş ve geliş hakkı tek vardı. Otobüsdeki insanların yüzlerine baktı egemen hepsinin yüzü solgun hayattan bıkkın yüz ifadeleri görüyordu adeta . Egemen kendi iç insanıyla yani ruhuyla konuşurcasına
-Hepsinin bir derdi var dedi.
Otobüsün hızıyla camdan nesnelerin geçiş hızlarını izleyerek kaptırmıştı kendini
Otobüs çarşıya gelmişti egemen ilk durakta inerek Abide parkından Balıklıgöl’e uzanan caddede yürümeye karar verdi. Caddede daha önce görmediği yüzlere bakarak yürüyordu adeta ölü bir ruh gibiydi egemen . Birden aklına bişey gelmişti cebinde bir lira olduğunu hatırladı. Cebini yokladı bir lirasi hala yerinde duruyordu ne artmış nede azalmıştı. Çıkardı bir lirasını sarı renkte bir madeni paraydı Egemenin gözünde bir sarı altın gibi gözüküyordu. Aç karınla cepte bir lirayla caddenin akışına bıraktı kendini yürürken aklından açlıkla ilgili güzel bir söz geçmişti .
– Açlık benim sadık korumamdır diye .
Bu söz onun için çok anlam ifade ediyordu . Etrafına daha önce buraları hiç görmemiş bir birey gibi bakıyordu Karşısından yürüyen kızlara baktı ve kendi kendine Burjuvaziye teslim olmuş şu ruhlara baksana diye söylenip durdu . Yüzlerine sürdükleri maklaj ve boyalara baksana benim gibi insanların aç karınla gezinirken bunların işe yaramaz elbiseleri ve maklaj süslerine para vermesi ne kadar aptalca diyerek söylene söylene yürüşünden taviz vermiyerek cadde ilerlemeye devam etti. Ceblerinin birisinde Suruç’tan kalmış olduğu tütünü çıkardı arka cebindeki tütün kâğıdını da çıkararak sarıp bir sigara haline getirdi ve sigarasını yaktı ilk nefesini öyle bir çektiği ki ciğerlerinin en alt kısmına kadar ulaştığını fark etti. Aç karınla sigara adeta ona işkence gibi geliyordu .
Magazaların bitişiğindeki sokakta iki kişinin konuştuğunu fark etti onların egemenin hemşerisiydiler onlar egemeni tanımasa da egemen onları ilk görüştü tanımıştı. Ne konuştuklarını merak eden egemen onları dinlemek için mağazanın önünde durdu mağazadaki zengin insanların giydikleri elbiselere bakıyordu ama amacı hemşerilerin ne konuştuklarıydı .
-Suruç’ta açlıktan birisinin kendisini adliye önünde yakmış hastahaneye kaldırmışlar durumu ağırmış. Diger arkadaşıda
-Allah yardımcısı olsun yazık gerçekten deyip konuşmayı bitirdiler .
Egemen konuşmayı dinledikten sonra sigarasından son nefes çekerek sigarasının izmaritini bir ağacın dibine atıp yoluna devam etmek istedi aklına takılmamış da değildi hemşerilerinin anlatıklarını bi an kendini o adamın yerine koydu. Evlisin çocukların var , işin yok evdekiler ekmek bekler , para yok , borç var hepsi bir dert anasını satayım deyip içerlendi birden. Egemen bu ülkede yaşanan onca şeye alışmıştı artık olayın sıradan bir olay olduğunu kanıksayıp oradan uzaklaşmak istedi. Kaldıramlarda oturan bir sürü aç insan vardı hepsi dileniyorlardı kimisinin önünde bir karton parçası çocuklar caddelerden geçen insanlara yapışıyorlardı para istiyorlardı hele bide yürüyen bir çift gördüler mi erkeğe yapışıyorlardı biliyorlar ki erkek kadının yanında iyi biri olduğunu ve insanları sevdiğini göstereceğini kadının yanında kaba bir erkek olduğunu göstermemesi gerektiğinide biliyorlardı onlar için tam bir fırsattı. Egemen gördüklerine kızdı bi an bu insanlar aç değil diye düşündü birden içinden:
-Bu utanmazlar dilenmeği kendilerine meslek edinmişler , bende açım ama neden peki ben dilenmiyorum çünkü ………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

  • Okunma
  • 24 Mayıs 2020
  • Hikâye
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    BedirhanElmascan

    @bedirhanelmascan