Yaşadığım Ben Miyim?

Hayatımın resmini çizecek olsam iki mavinin arasına çizerdim. Denize kayboluşlarımı , gökyüzüne umutlarımı bırakırdım. İçimdeki kuşların uçmasına izin verirdim. Ama ne kadar özgür olsalar da dardır gökyüzü onlara bilirim. Düşünüyorum da bir balık olsam gökyüzüne hasret yaşar mıydım?Asıl mavinin içinde olduğumu bilmeden.
          
                                             Geceleri uyuyanlardan olmadım çoğu zaman, alabildiğine doldurdum kahvemi. Düşündüğüm ise ben kendim miyim?
                                                                                                                   Yoksa şekillendiren bir şeyler mi var?

                                       Her insan farklıdır bunu biliyorum fakat her insan kendi benliğini mi taşır muamma. Geceleri kim ile konuşuyorum mesela.
                                       İçimde bir yerde bir ses var. Konuşmayan ama benim duyduğum. İki farklı kişi ama bir bedene mahsus. Ben o ses miyim yoksa o ses ben mi?
                                       Bu sorunun cevabını bilmiyorum. Çoğu zaman ortaya çıkmıyor aslında. Yalnız kalınca sadece. O zaman kim kalıyor bedenimde?
                                       Toplumun içinde yaşayan kim?Sonunda bir cevaba ulaştım. Bazı soruların cevapsız kalmaya mahkum bırakıldığını öğrendim.
                                       Ne kadar somut bir yanıt olmasa da tabi. Yinede içimdeki merak tatmin olmadı. Bir dakika işte bu ‘merak’. Aradığım cevap meraktı.
                                       İnsanlar merak ettikleriyle şekillenirler. Bu yüzden herkes farklı -istisnalar dışında tabi- bu yüzden kimse aynı şeyi düşünmez.
                                       İçimdeki o ses gerçek benim, saf ben. Toplumda yaşadığım ben değilim. Meraklarım ile şekillendiğim benim. Biraz karmaşık oldu biliyorum.
                                       Zaten merak duygusunu ön plana çıkaran da karmaşıklıklar değil miydi?Ama ‘beni’ ortaya çıkarmaya da niyetim yok. Yalnızlığımda saklamayı yeğlerim.
                                       Çünkü saklı olan her şey güzelliğini gizliliğine borçlu bence. Bende kendime borçluyum ‘beni’ keşfettiğim için. Yeni keşiflere merakla devam edeceğim gibi
                                       kendimi merak etmeyi de bırakmayacağım. Bir gün bırakırsam eğer ben kendime ulaşmış olacak, bedenimse gömülmüş…

Son Düzenleme: 20 Mart 2021 / 17:48
  • Okunma
  • 14 Nisan 2020
  • Deneme
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    maselll

    @masel

    15 Nisan 2020 / 14:47

    Betimlemeleri çok güzel kullanmışsınız 🌸

      18 Nisan 2020 / 13:21

      teşekkür ederim

    20 Nisan 2020 / 15:07

    Eğer bir gün merakınız da biterse, biçimlerle kendinizi tanımaya ve tanıtmaya kalkarsanız da gömülmüş olacaksınız, kaleminize sağlık..

      21 Nisan 2020 / 16:45

      teşekkür ederim =)

    21 Nisan 2020 / 16:44

    haklısınız. yazılarımın beğenilmiş olması beni çok mutlu ediyor
    yorumunuz için teşekkür ederim