Yorgunum

Yorgunum, bitkinim, derman yok dizlerimde
Hissizleşti yine kahrolası ayaklarım
Terliyor avuç içim, sağır ediyor yalnızlığın uğultusu kulaklarımı
Bu aralar garip bir hal var üzerimde nedenini bilmediğim
Doğmuyor güneş,
üşüyor rüzgâr,
Gök kararıyor.
Yıldızlar sönüyor,
Ay küskün,
Yılgın bedenim,
Düşer uzuvlarımdan can özüm.
Susar dilim, kapanır apansızca gözüm
Yalnızım diyorum,
Yalnızım.
Zuhur buluyorum yalnız iken benliğimde,
Kurumuş bir yaprağın savruluş serüveninde
Yalnızım diyorum yalnızım
ben oluyorum, sen oluyorum
ama biz olamıyorum yalnız başıma bu şehirde.

  • Okunma
  • 21 Temmuz 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Musa İslam

    @saye