Zamanda Yalnızlık

Sıyrıldım saniye, dakika ve saat parmaklıklarından.
Geçtim geçmişi, şimdiyi ve geleceği hayal atına binip.
Kendimi bir bir astım andan firar edip yaşamak için.
Bıraktım zamanda ölü beni yeni bir ben doğsun diye.

Adımlar soluk, dilde kesik, yürekte gece…
Kelimeler fuzulî, acı mânâsız, ne desem beyhude.
Örtün üstüme yalnızlık üşütüyor insanlar.
Kalbim buz, kalbim kekre kapandı tüm kapılar.

25. 11. 2019

Son Düzenleme: 15 Nisan 2020 / 02:17
  • Okunma
  • 14 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Arif Karaca

    @arifkrc