Zamanın Muamması

Zaman, dipsiz bir kuyu; başı sonu belli olmayan
Akar durur su misali, durduramazsın.
Doğrar hayallerini yüreğinin çıkmazında,
Tutup yakasından gitme demeye gücün yoktur da
Dolu gözlerle sessizce uğurlarsın.

Zaman, sonsuzluğun gökkuşağı.
Bin bir anı rengini barındırır heybesinde.
Hep ileri, hep bilinmeze bir istikamet.
Ruhun köhnemiş salıncaklarından salınır,
Umudun noksanlıklarını serper
Dağların hicran dolu çayırlarına.

Zaman, Eyüp’ün sabrını sınadı kaç hazan yılı
Yusuf’u kuyu zindanından alıp attı
Zuleyha’nın muhayyile zindanına
Mecnun’u çöle, Ferhat’ı dağlara Mêm’i…
Bir bir kül etti pervane böceklerinin kanadını.

Zaman, çok öncesi, az önce, şimdi, sonra…
Bir belirsizlik alemi, kaç asır sürecek
Nuh’a haber eyleyin:
–Beklemesin o vakti.
Muştu bir muammadır geleceğimin hevesi
Ey İbrahim, ben de tattım senin gibi
Sadece ruhu yakan bu ateşi.

  • Okunma
  • 18 Nisan 2020
  • Şiir
  • WhatsApp Yazı Linkini Kopyala
  • 1

    Lokman Özdemir

    @lokman56

    18 Nisan 2020 / 19:46

    👏👏Yüreğine sağlık.

      18 Nisan 2020 / 19:47

      Teşekkür ederim. Mânâ dolu bakışlarınız ruhunuza anlamlı zamanlar katsın… 🙏🙏

    18 Nisan 2020 / 19:48

    İnşaAllah.

    4 Mayıs 2020 / 21:02

    Hocam maşaAllah çok güzel yazıyorsunuz.Aralıklarla sayfanıza girip yazılarınızı okuyorum.Neyse ki okunacak çok yazınız var☺

      4 Mayıs 2020 / 22:03

      Teşekkür ederim. Yureginizdeki mana alemi çok geniş. O yüzden düşüncelerim yetmiyor size 😊